nieuws
Voorstellen: Hans Toben
1 november 2011 | 
Author Even voorstellen … Hans Toben
Hans heeft een bedrijfskundige achtergrond
en is tegenwoordig werkzaam als coach, counselor en trainer (leiderschap,
managementvaardigheden, mindfulness en NLP)
Samen met Thomas Denninger is Hans verantwoordelijk
voor de NLP Practitioner en Master Practitioner trainingen van de
AvPL-vestiging in Amsterdam.
Waarom NLP?
Tja, wat kan ik zeggen? NLP zit me als een
warme jas en ik koester NLP dan ook als een enorm krachtig instrument voor
persoonlijke ontwikkeling en bewustwording. En dat NLP je helpt om beter te
communiceren –vaak de reden waarom mensen aan NLP beginnen- is in mijn ogen een
fijne bijkomstigheid! J
Voor mij schuilt de grote kracht van NLP in
de vooronderstelling ‘De kaart is niet het gebied, de naam is niet het
genoemde’. Want als je dat begrijpt, begrijp je dat we niet in ‘de wereld’
leven maar dat elk van ons in zijn eigen wereld leeft. En die eigen wereld, die
individuele perceptie van de werkelijkheid, die is in grote mate beïnvloedbaar.
‘Verbeter de wereld begin bij jezelf’ krijgt dan naast het moralisme ineens een
veel diepere betekenis…
Hoe is het om als NLP-trainer te werken?
Ik kan daar kort over zijn: dat is eenfeest! Mijn metafoor is dat we met elkaar aan een
reis beginnen: een ontdekkingsreis. En ik ben dol op reizen en misschien nog
wel veel doller op (onverwachte) ontdekkingen. Je graaft een gat en ineens
stuit je op iets dat voor jou een schat blijkt te zijn. En die schat maakt het
dan weer mogelijk om de reis voort te zetten, verder te gaan op je
ontdekkingstocht en steeds meer in de buurt te komen van degene die je ten
diepste bent.
En iets over de mens Hans?
Ik woon alweer zo’n 25 jaar samen met mijn
vriend Hans (hoezo verwarrend?) in Amsterdam en ik verbaas mij er steeds weer
over dat het voor ons allebei ‘als gisteren’ voelt en dus alles behalve saai is
J Andere belangrijke steekwoorden zijn spiritualiteit/zingeving, verbondenheid/vriendschap,
lekker eten&drinken, Italië/wereldsteden.
En wil je nog wat weten? Vraag het gerust!
Posted in 
Stamgast Herman
Stamgast Herman
Herman Korfage , onze NLP trainer en NLP coach schrijft maandelijks een stukje over zijn ervaringen als Mental health Coach in onze nieuwsbrief “De Stamtafel’. Hij is verbonden aan de locatie NLP Eindhoven en geeft daar naast de NLP practitioner ook de workshop NLP en verkoop en de TopFit training.
De boekentips van Thomas
Thomas Denninger is een van de NLP trainers uit Amsterdam. Ze is verbonden aan NLP Amsterdam en NLP Leusden. Ze geeft zowel de NLP practitioner opleiding, de NLP master practitioner eopleidingen en ook de mental health coach en de mental health counselor opleiding.
Maandelijks schrijft Thomas een stukje in onze nieuwsbrief over een boek die zij heeft gelezen.
De september boekentip
De Boeken Tip van Thomas
Deze vakantie nam ik een tas vol boeken mee en heb ik uiteindelijk niet meer dan een half boek gelezen: ’Angels Fear’ (Waar engelen zich niet wagen) van Gregory Bateson. Ingrijpende integratieprocessen kwamen in mij op gang, zoals dat het geval was tijdens mijn NLP Practitioner en Master opleiding. Ook toen bouwden mijn arme hersenen als gekken nieuwe neurale netwerken, legden verbindingen die er nooit geweest waren en verbraken andere, die er al heel lang zaten. Het leek de puberteit wel. En nu dus weer.
Hoewel ik een Nederlandse vertaling heb, bleek ik toch een moeilijke weg gekozen te hebben. ‘Angels Fear’ is n.l. postuum samengesteld uit de laatste aantekeningen en flarden tekst die Bateson geschreven heeft en door zijn dochter Mary Catherine
Bateson tot een samenhangend geheel gesmeed. In het boek zoekt Bateson naar een wetenschappelijke benadering waarin wetenschap en religie elkaar kunnen ontmoeten. Het boek staat vol verwijzingen naar Bateson’s hele oeuvre en stikt
van de (voor mij) nieuwe of onbekende termen. Maar wat een oorspronkelijke en briljante geest! Het raakte me enorm om te ontdekken hoe vertrouwd zijn denkwereld mij inmiddels blijkt te zijn. Alsof je een oude vriend weervindt die je nooit gekend hebt of een oom die je alleen maar kende van horen zeggen. Helaas is het boek op dit moment niet te bestellen bij www.bol.com dus gebruik ik ‘Angels Fear’ als opstapje naar Bateson zelf en naar het in 2000 in herdruk verschenen en wel te verkrijgen: ‘Steps To An Ecology Of Mind, collected Essays in Anthropology,
Psychiatry, Evolution and Epistemology.
Gregory Bateson
(Grantchester, 9 mei 1904 – San Francisco, 4 juli 1980) was een Brits antroploog, sociaal wetenschapper, linguïst, semanticus en cyberneticus. Een groot aantal ideeën van deze man liggen ten grondslag aan de basis van NLP en hij wordt door velen gezien als een van de grootste filosofen van de vorige eeuw.
Wij kennen hem vooral van de logische niveaus/orden (logical levels), die ook buiten NLP veel gehanteerd worden. Wat was (of wordt) dat een openbaring en hoe kunnen je hersens hier in het begin op knarsen. Nog later ontdek je het verband met de indeling in klassen (Russell en Whitehead) en met systemisch werk. Bij NLP lopen en ankeren we de logische niveaus, ntegreren ze na een tijdje en leren we herkennen en hoe dit model een bron kan zijn van inspiratie. Bateson existeert en leeft vanuit deze begrippen en bouwt ondertussen op talrijke terreinen van de wetenschap zijn eigen terminologie en definitiewereld. Ik vond achterin ‘Angels Fear’ een uitgebreide woordenlijst, waarin bestaande (en nieuwe) begrippen, zoals door hem gehanteerd,
worden uitgelegd. Bateson is zowel to the point als breedsprakig, zowel serieus als grappig en kan zich enorm opwinden over maatschappelijke en wetenschappelijke ontwikkelingen en denkwijzen. Ook maakt hij een briljant gebruik van voorbeelden en verhalen om iets uit te leggen.
Bijzonder zijn de door hem gebruikte metalogen. (Een metaloog is een gesprek dat gaat over een bepaald aspect van een
mentaal proces, waarin idealiter de interactie een illustratie is van het gespreksonderwerp). Bateson schreef zijn metalogen veertig jaar lang in de vorm van gesprekken tussen een vader en een dochter, waarbij de dochter dan steeds vraagt: “Papa, waarom…..”.
Later waren deze dialogen soms minder fictief en zaten er echte gesprekken in van Batseon en zijn dochter dochter Mary Catherine Bateson. In Angels Fear heeft zijn dochter metalogen opgenomen, waarin zij op haar beurt in gesprek gaat met haar inmiddels denkbeeldige vader over diens beweegredenen en gedachtegoed.
Ik geef graag een stukje weer over leren en over het verschil tussen feedback en kalibreren. Hoe herkenbaar voor vele Practitioners/programmers!
Wat gebeurt er als de muziekleraar op de leerling foetert omdat hij “niet genoeg oefent”? Deze kwestie is nogal ingewikkeld en pas nu ik dit schrijf, begin ik iets te begrijpen van een proces waardoor ik in mijn jeugd gekweld werd. Ik leerde viool spelen en ik was een dwangmatig jongetje. (Opvoeders zullen opmerken dat wanneer wij zeggen dat iemand ‘dwangmatig’ is, we vaak bedoelen dat hij zo zij gebruik maakt, of probeert te maken, van zelfcorrectie binnen de individuele handeling,terwijl succes afhankelijk is van kalibratie – automatische of spontane vaardigheid – die verkregen wordt door langdurige oefening). Als ik speelde probeerde ik het heel krampachtig goed te doen. Met andere woorden, ik probeerde foutcorrectie (feedback) toe te passen in de enkelvoudige handeling van elke noot. Het resultaat was niet-muzikaal’.
(Gregory Bateson – Angels Fear)
Op internet vond ik een aantal uitspraken van Bateson die ik jullie niet wil onthouden.
*Logica’ is een armzalig model van oorzaak en gevolg.
*Taal legt doorgaans slechts de nadruk op één kant van een interactie. Een dubbele beschrijving is beter dan een enkele.
*Geen enkel organisme kan het zich permitteren om zich bewust te zijn van zaken, die het op onbewust niveau zou kunnen aanpakken.
Zie voor meer informatie over deze ‘voorvader’: http://www.oikos.org/baten.htm en http://nl.wikiquote.org/wiki/Gregory_Bateson
Ik wens jullie veel lees en ontdekkingsplezier!
Over ontslag
We kennen vermoedelijk allemaal wel iemand die in de afgelopen paar jaar zijn of haar baan is kwijtgeraakt. Of misschien is het jezelf wel overkomen. Zeker als het een wat langer dienstverband is geweest dan heeft het soms vergaande gevolgen. Verder dan sec de financiële consequenties…
Een praktijkvoorbeeld. De man, we noemen hem Piet, kwam binnen, keurig in pak met stropdas. Begin 50 en na een dienstverband van ruim 18 jaar vorige maand om economische redenen ontslagen. Hij was accountmanager bij een groot bedrijf en voelde zich zeer verbonden met zijn werkgever. Vol trots kon hij
vertellen over het geweldige bedrijf waar hij voor werkte. Maar nu is Piet boos, heel erg boos. “Dan heb je zo veel jaar met je hele ziel en zaligheid voor dat bedrijf gewerkt. Soms werkte ik dag en nacht voor die club, ik kreeg er zelfs ruzie over met mijn vrouw. Of ik soms met dat bedrijf getrouwd was in plaats van met haar.
En dan knikkeren ze je zo op straat! Hoe moet ik nu mijn hypotheek betalen! En mijn kinderen laten studeren! En nu moet ik mijn hand gaan ophouden bij de sociale dienst!”
Naast zijn angst voor de financiële en sociale consequenties speelt in deze verontwaardiging vooral zijn boosheid en het afscheid van zijn werkgever een belangrijke rol. Hét kernprobleem is echter dat Piet zich heeft
geïdentificeerd met zijn functie en met zijn werkgever, ofwel hij ís die accountmanager. Tijdens ons eerste gesprek vroeg ik me af waar de échte Piet is gebleven. De Piet die zijn eigen leven vorm kan geven, die in
contact staat met zijn diepste passie, zijn verlangens, waarden en overtuigingen. Als je je identificeert met je functie en je werkgever, dan lever je die belangrijke waarden in; je verliest een stuk van je identiteit. Wie ben
je nog als je opeens op straat staat? Wie ben je als mensen op een feestje aan je vragen wat je voor werk doet? En wie ben je als je op een werkdag een boodschap doet en een bekende je vraagt of je een vrije dag hebt ? Piet zijn boosheid is een terechte reactie, hij wordt immers bedreigd in zijn bestaan. Maar in die boosheid speelt vooral het afscheid moeten nemen van zijn functie en alles wat er mee samenhangt mee. Hier is meer nodig dan een bos bloemen, een afscheidsspeech of een gouden handdruk. Voor de werknemer blijkt het daarmee niet klaar te zijn. En – wellicht gek genoeg – ook niet voor de werkgever. Op een goede manier afscheid nemen van een werknemer geeft ook rust en veiligheid in de organisatie. De achterblijvers weten of er zorgvuldig afscheid is genomen en dat bepaalt hoe veilig de organisatie daarna voor hen is.
Na het afscheid van de werkgever heeft Piet voor zichzelf ook nog wat te doen. Het verbreken van élke soort relatie is een scheiding. Dat geldt voor een liefdesrelatie, voor een vriendschap en ook voor de relatie werkgever-werknemer. Scheiden doet pijn en het verwerken ervan vraagt om rouwen, rouw om wat er niet
meer is. Pas als je gerouwd hebt, heb je afscheid genomen. Pas dan kun je gaan nadenken over de zin van die ervaring, van dit contact of deze relatie, zodat je een nieuw contact beter en evenwichtiger aan kunt gaan. Niet rouwen is slechts uitstel: ooit komt de rouw op de een of andere manier op je bordje terecht. Meestal als het jou niet echt uitkomt…
Piet heeft dus twee klussen: het verwerken van de scheiding en het terugvinden van zijn ware identiteit.
Een NLP trainer/coach begeleid je bij het rouwproces en het terugvinden van je ware identiteit. Drie coachgesprekken gecombineerd met de workshop ‘NLP en leiderschap’ leren je om je leven opnieuw vorm te geven, je eigen pad te volgen en de dingen te doen die je echt wilt doen. Je leert hoe je je kwaliteiten voluit kunt benutten en zo diegene te worden die je in wezen bent.